ซอฟต์แวร์ฐานข้อมูล (Database)

ระบบจัดการฐานข้อมูลที่นิยมใช้กันในปัจจุบัน
-ออราเคิล (Oracle)
-ไอบีเอ็ม ดีบีทู (IBM DB2)
-ไมโครซอฟท์ ซีควลเซิร์ฟเวอร์ (Microsoft SQL Server)
-ไซเบส (Sybase)
-แคเช่ (Cache')
-PostgreSQL
-Progress
-มายเอสคิวแอล (MySQL)
-Interbase
-Firebird
-Pervasive SQL
-แซพ ดีบี (SAP DB)
-ไมโครซอฟท์ แอคเซส (Microsoft Office Access)

MySQL (มายเอสคิวแอล) เป็นระบบจัดการฐานข้อมูลโดยใช้ภาษา SQL. แม้ว่า MySQL เป็นซอฟต์แวร์โอเพนซอร์ส แต่แตกต่างจากซอฟต์แวร์โอเพนซอร์สทั่วไป โดยมีการพัฒนาภายใต้บริษัท MySQL AB ในประเทศสวีเดนโดยจัดการ MySQL ทั้งในแบบที่ให้ใช้ฟรี และแบบที่ใช้ในเชิงธุรกิจ

ปัจจุบันบริษัทซันไมโครซิสเต็มส์ (Sun Microsystems, Inc.) เข้าซื้อกิจการของ MySQL AB เรียบร้อยแล้ว ฉะนั้นผลิตภัณฑ์ภายใต้ MySQL AB ทั้งหมดจะตกเป็นของซัน

ในเวอร์ชัน 5.0 มีความสามารถหลายอย่างที่สำคัญสำหรับระบบฐานข้อมูลขนาดใหญ่หรือระดับองค์กร (EnterPrise Feature) เช่น Store Procedure, database trigger, database view, database schema ซึ่งได้มีการปรับเพิ่มประสิทธิภาพในส่วนของตารางและการทำดัชนี (index) ขึ้นมาอีก ปัจจุบันเวอร์ชัน community หรือเวอร์ชันที่เสถียร (stable) 5.0 และเวอร์ชันทดสอบคือ 5.1 beta release และ 5.2 Alpha

ตั้งแต่เวอร์ชัน 5.1 เริ่มสนับสนุนการทำ Parttion Database , ตารางเวลาสำหรับเหตุการณ์ต่างๆ (Event schedule)

MySQL เป็นที่นิยมใช้กันมากสำหรับฐานข้อมูลสำหรับเว็บไซต์ เช่น มีเดียวิกิ และ phpBB และนิยมใช้งานร่วมกับภาษาโปรแกรม PHP ซึ่งมักจะได้ชื่อว่าเป็นคู่ จะเห็นได้จากคู่มือคอมพิวเตอร์ต่างๆ ที่จะสอนการใช้งาน MySQL และ PHP ควบคู่กันไป นอกจากนี้ หลายภาษาโปรแกรมที่สามารถทำงานร่วมกับฐานข้อมูล MySQL ซึ่งรวมถึง ภาษาซี ซีพลัสพลัส ปาสคาล ซีชาร์ป ภาษาจาวา ภาษาเพิร์ล พีเอชพี ไพทอน รูบี และภาษาอื่น ใช้งานผ่าน API สำหรับโปรแกรมที่ติดต่อผ่าน ODBC หรือ ส่วนเชื่อมต่อกับภาษาอื่น (database connector) เช่น เอเอสพี สามารถเรียกใช้ MySQL ผ่านทาง MyODBC,ADO,ADO.NET เป็นต้น

ที่มา
http://th.wikipedia.org/wiki/Mysql
http://th.wikipedia.org/wiki/โปรแกรมฐานข้อมูล

ความเบ้อเอ้งของ Zotzabyte

ก่อนอื่นเลย... 1 Terabyte มีขนาดประมาณหนึ่งล้านล้าน bytes
อย่างขนาดของข้อมูลสิ่งตีพิมพ์ทั้งหมดใน U.S.Library of Congress
ที่อยู่ใน Washington D.C. ซึ่งมีหนังสือมากกว่า 32 ล้านเล่ม!
ถ้าทำเป็นดิจิตอล จะมีขนาดประมาณ 10 Terabytes
(แต่ถ้าแสกนเป็น PDF หรือ JPEG ขนาดเปลี่ยนแน่นอนครับ)

แล้วหน่วยที่ใหญ่กว่า Terabyte มีอะไรบ้าง
นี่ครับผม...ตามนี้เลย (*ค่าโดยประมาณ)
1 Petabyte = 1,000,000,000,000,000 bytes
1 Exabyte = 1,000,000,000,000,000,000 bytes
1 Zettabyte = 1,000,000,000,000,000,000,000 bytes
1 Yottabyte = 1,000,000,000,000,000,000,000,000 bytes
1 Brontobyte = 1,000 Yottabytes (ชักพิมพ์เลขศูนย์ไม่ไหว เหอๆ)
1 Geobyte = 1,000 Brontobytes
1 Zotzabyte = 1,000 Geobytes

ว่ากันว่า คำพูดที่เคยพูดโดยมนุษยชาติ ทุกชาติ ทุกภาษา
ตั้งแต่มนุษย์คนแรก มาจนประชากรโลกในปัจจุบันทุกคน
ถ้าพิมพ์ทุกคำพูดที่เคยมีทั้งหมดออกมาเป็นตัวอักษรในรูปดิจิตอล
จะมีขนาดประมาณ 5 Exabytes

ส่วนข้อมูลที่มีอยู่ในระบบอินเตอร์เน็ททั่วโลกทั้งหมดในปัจจุบัน มีเกือบๆ 1 Yottabyte

1 Geobyte ก็คือ หนึ่งล้านล้านล้านล้านล้าน bytes
คนปรกติคงไม่นึกว่าจะมีหน่วยที่ใหญ่กว่านี้ได้อีกแล้ว
แต่เหนือ Geobyte ยังมี Zotzabyte
สุดยอดจริงๆ
เป็นก็อตซิลล่าแห่งหน่วยความจุข้อมูลเลยก็ว่าได้


อ้างอิง:
http://www.whatsabyte.com/
http://www.jamesshuggins.com/h/tek1/how_big.htm
http://nickduncan.co.za/tag/zotzabyte/
http://en.wikipedia.org/wiki/Library_of_Congress#Holdings

กระเพราไข่ดาว

เข้าวันที่ 73 แล้วครับ กับวิกฤติน้ำมันรั่วอ่าวเม็กซิโก
ประชากรแถบชายฝั่งรัฐ Louisiana, Florida
ที่กำลังเฝ้ารอหน้าร้อน ซึ่งปรกติมาพร้อมกับ สายลม แสงแดด และนักท่องเที่ยว
จู่ๆต้องเผชิญกับเหตุการณ์เปลี่ยนแปลงชีวิตที่เกิดขึ้นกระทันหัน
เมื่อชายทะเล และป่าชายเลนเต็มไปด้วยน้ำมันดิบเหนียวๆที่รั่วมาจากแท่นขุดเจาะน้ำมันกลางทะเล
คน พืช สัตว์ มด แมลง แพลงตอน ระบบนิเวศวิทยา ได้รับผลกระทบกันถ้วนหน้า
ชาวประมง ร้านขายอุปกรณ์ตกปลา บริษัทท่องเที่ยว โรงแรม ร้านอาหาร เสียรายได้มโหฬาร
จนวันนี้ ผ่านมาแล้ว 73 วัน ยังไม่มีทีท่าว่าจะหยุดการรั่วของน้ำมันได้

วกกลับมาที่กรุงเทพ
เมื่อวานฝนตก น้ำท่วมซอย ต้องลุยน้ำไปทำงาน รู้สึกไม่ค่อยสะดวก
แต่ก็เทียบกันไม่ได้เลย กับเหตุการณ์ร้ายแรงที่เกิดขึ้นในโลก
(อย่างแผ่นดินไหวที่เฮติเมื่อต้นปี ที่ตอนนี้ข่าวเริ่มซา แต่คนยังลำบากอยู่)
ถ้าจู่ๆ มีเหตุการณ์แบบนี้เกิดขึ้นในไทย คงช็อคยกกำลังสาม
หลายคนคงเตรียมใจไม่ทัน ด้วยความที่ไม่เคยเผชิญกับภัยพิบัติที่รุนแรงไปกว่า
การที่ละครเรื่องโปรดถูกคั่นด้วยโทรทัศน์รวมการเฉพาะกิจ
ภาพคนต่อคิวรอแจกจ่ายอาหารอย่างมีน้ำอดน้ำทนแบบแผ่นดินไหวที่โกเบ
จะเป็นไปได้ที่เมืองไทยหรือไม่? ถ้ามีเหตุการณ์อย่างเดียวกันเกิดขึ้น
ผมอยากเชื่อว่าเป็นไปได้
แต่ดูจากแถวซื้อข้าวที่โรงอาหารตอนกลางวัน ผมชักไม่แน่ใจ
ถ้าไม่มีความชัดเจน ไม่มีการตีเส้น ไม่มีการจัดระบบ
คนคงซื้อข้าวแบบตัวใครตัวมัน
ยิ่งถ้าคนเยอะมากๆ เราอาจไม่รู้ว่าข้าวคลุกกะปิจานที่เพิ่งทำเสร็จ เป็นของเรา
หรือเป็นของคนอื่นที่สั่งทิ้งไว้(แต่เจ้าตัวดันเดินไปซื้อโอเลี้ยงร้านข้างๆ)
แต่ถ้ามีการซักซ้อมกันล่วงหน้า แบบที่เค้าซ้อมหนีไฟในบางบริษัท
...แบบนี้ยังพอมีโอกาส
เพื่อความชัดเจน ผมว่า เราควรสั่งอาหารให้มีเอกลักษณ์
เหมือนเวลาที่เราผูกโบว์สีเจ็บๆหรือแปะสติกเกอร์เก๋ๆไว้บนกระเป๋าเดินทาง
เราจะรู้ทันทีเวลากระเป๋าเราเลื่อนมาตามสายพานของสนามบิน
ฉันใดฉันนั้น ถ้าเราสั่งกระเพราไข่ดาว แล้วให้แม่ครัวโปะคะน้าหมูสับข้างบนแทนไข่ดาว
เราก็จะรู้ทันที ว่าจานที่เค้าทำ เป็นของเราแน่นอน
ดีไม่ดี แม่ครัวจำได้ ต่อไป แค่เห็นหน้า ก็ผัดให้กินเลย โดยไม่ต้องเสียเวลาสั่ง